اوّل : هبه به يكى از خويشان نزديك نظير پدر ، پسر و برادر باشد . دوّم : هبه به حال خود نمانده باشد . نظير اينكه زمين را باغ يا خانه كرده يا فروخته باشد . سوّم : هبه به قصد قربت باشد كه به آن صدقه مىگويند . چهارم : هبه كننده در عوض ، چيزى گرفته باشد كه به آن هبهء معوّض مىگويند . پنجم : يكى از طرفين بميرند . مسأله 466 هدايايى كه در موقع ازدواج يا وضع حمل و مانند آن ، براى زن و شوهر مىآورند ، اگر اطرافيان داماد آورده باشند ، متعلّق به داماد و اگر اطرافيان عروس آورده باشند ، متعلّق به عروس است . مسأله 467 جهيزيه‌اى كه تحويل عروس داده‌اند ، مال عروس است و حقّ پس گرفتن ندارند . و همچنين است چيزهايى كه براى پسر تهيه مىشود . مسأله 468 هبه در مرض موت ، گرچه كم يا زياد باشد يا حتّى زايد بر ثلث باشد ، صحيح است و اگر هبه به واسطهء نوشتن يا به نام كردن سند باشد نيز تحقّق پيدا مىكند و قابل برگشت نيست ، مگر گيرنده از خويشان نباشد و مريض هم نميرد كه در اين صورت برگشت جايز است ، ولى شرعاً و عرفاً بسيار ناپسند است . مسأله 469 اگر قصد مريض از هبه ، محروم كردنِ بدونِ جهتِ بعضى ورثه از ارث باشد ، حرام است .